Gisteren werd bekend dat de ledentallen van de publieke omroepen in 12 jaar tijd met een half miljoen zijn verminderd (zie eerder). Grootste daler was de AVRO.
AVRO-voorzitter Martijn Sanders zegt in een reactie dat de daling vooral veroorzaakt wordt door ‘demografische factoren’. De omroep heeft erg veel oude leden en de grote afname komt grotendeels voort uit natuurlijk verloop, aldus Sanders. Het zou onjuist zijn om uit de daling van het ledental te concluderen dat een groot aantal leden de AVRO bewust zou hebben verlaten omdat zij de programma’s of bladen niet meer zouden waarderen of omdat het principiële gedachtengoed van de AVRO hen ineens zou tegenstaan. Wij wijzen er daarnaast ook op dat uit recent gepubliceerde onderzoeken bleek dat de AVRO op de tweede plaats staat van omroepen waarvan het publiek vindt dat ze niet mogen verdwijnen en dat de AVRO bij eventuele omroepverkiezingen de derde postitie zou behalen.
Tenslotte: de AVRO mocht zich in 2003 weer in een toenemend ledental verheugen. In het afgelopen jaar waren er voor het eerst weer meer nieuwe leden dan afvallers. De strategische keuze van de AVRO voor een vitaal ledenbestand beginnen dus vruchten af te werpen.

In de reactie van de KRO, nu de grootste publieke omroep, ligt de nadruk op het draagvlak in de samenleving.
[ De KRO constateert dat de aanhang van de publieke omroepen met ruim 3 miljoen leden groot blijft. Gezien de maatschappelijke ontwikkeling dat mensen zich minder binden, is de betrokkenheid en het draagvlak in de samenleving aanzienlijk. ]
Mediadirecteur Ton Verlind doet er een schepje bovenop en spreekt zelfs van een ‘krachtsinspanning van de eerste orde’. Verlind: Ruim 3 miljoen leden in een tijd, dat lid worden van een organisatie niet meer bon ton is lijkt me een krachtinspanning van de eerste orde. Te meer, omdat het Commissariaat in het kielzog van de politiek geen middel onbeproefd heeft gelaten om omroepverenigingen te belemmeren verder te groeien.