Afgelopen week maakte Leo Onderwater, lid van de KRO-Ledenraad zich in Trouw kwaad op het mediabeleid van de overheid. De overheid blijkt er slechts op uit om de publieke omroep in zijn verzuilde vorm, het meest democratische ter wereld, om zeep te helpen. De overheid moet kiezen. Of ze steunt de publieke omroepen of de overheid blaast het bestel op, aldus Onderwater.
Lees verder >>

[ Van de overheid mag de KRO geen zendtijd inkopen bij de commerciële omroep. Maar diezelfde overheid maakt het traditionele omroepen onmogelijk goed te functioneren.
De KRO zit in een spagaat. De omroep moet de identiteit en de wensen van de leden zichtbaar maken, maar ook aan de eisen van het Commissariaat van de Media (de overheid) voldoen. Deze omroeppolitie verbiedt programma's met een missie op prime-time uit te zenden. Die kunnen slechts uitgezonden worden op de late avond, wanneer de voor de KRO aan te spreken doelgroep al op één oor ligt.
Nietconfessionele omroepen zoals de TROS en de AVRO komen ook steeds meer in de problemen. Zij kunnen met hun ideeen geen kant op.

De terreur van de overheid heeft geleid tot de volledige Hollywoodisering van het omroepbestel. Dat richt zich vanwege de kijkcijfers slechts op de grauwe middelmaat. Een programma over kunst en literatuur met een kijkdichtheid van 100.000 tot 300.000 kijkers moet van de buis, omdat andere programma's meer geld genereren. De enige omroepen die nog enige aandacht besteden aan kunst in de brede zin zijn de VPRO (RAM) en de AVRO (Tussen kunst en kitsch).
De uitreiking van de AKO-literatuurprijs in een gossip-programma als RTL Boulevard is een indicatie voor een natie in cultureel verval. Presentatoren die geen kennis hebben van literatuur stellen schrijvers een paar onnozele vragen.
Kunst ofwel topliteratuur is niet bestemd voor de massa; dat is een eeuwenoud gegeven. Dat is de massa niet kwalijk te nemen. Het kan programmamakers worden verweten, dat zij dat de massa willen opleggen.

Met het omroepbestel kan het zo niet verder. De overheid moet kiezen. Of ze steunt de publieke omroepen, waarbij ze de voorwaarden creëert om ze naar eigen inzicht te kunnen laten produceren en te concurreren met de commerciële omroepen óf de overheid blaast het bestel op.
De publieke omroepen zijn verenigingen. In een vereniging hebben de leden het voor het zeggen, niet de staat. Daar draait het om, maar dat willen de VVD en staatssecretaris Van der Laan niet onder ogen zien.
Omroepverenigingen, die trouwens meer leden hebben dan politieke partijen, produceren niet alleen voor eigen leden, maar weten ook andere doelgroepen aan zich te binden. AVRO, KRO en NCRV hebben jarenlang samengewerkt in Netwerk, een hoogwaardige nieuwsrubriek. De AVRO moest wijken voor de EO, vanwege 'efficiency'. Daar-mee heeft het programma niet aan kwaliteit gewonnen. NOVA en Netwerk worden te veel naast het vermeende succes van Barend en Van Dorp gelegd. Heren die staan voor de enorme oppervlakkigheid die als een grauwsluier over Nederland ligt.
Met een toenemende uitsluiting van de AVRO op Nederland 1 wordt nu ook die omroep het bestaansrecht binnen de publieke omroep ontnomen. Het is logisch dat bestuur en directie van de AVRO met TROS onderzoeken of zij het publieke bestel verlaten of met de Vlaamse VTM een commerciële zender oprichten.

Blijkbaar is de overheid van mening dat het 'publieke belang' bij de commerciële omroep wel wordt gediend. Anders is de opdracht van staatssecretaris Nicolaïvan Buitenlandse Zaken aan de commerciële omroep (RTL) om een propaganda-uitzending over de Europese Unie te maken, niet te verklaren.
De overheid bezuinigt tachtig miljoen euro bij de publieke omroep, maar laat bij de commerciële omroep voor 300.000 euro een uitzending maken over de Europese Unie. De overheid koopt niet alleen een programma, maar ook zendtijd bij de commerciële omroep en dat gaat ten koste van de publieke omroep.
Dat is nu juist het verwijt dat aan de KRO wordt gemaakt door diezelfde overheid. Van der Laan en de mediawoordvoerders van coalitiepartijen kunnen hun krokodillentranen beter achterwege laten, nu blijkt dat de overheid, met gemeenschapsgeld, niet veel nobeler handelt dan de KRO.
Er is veel voor te zeggen dat de overheid toezicht houdt en inzicht heeft in de aan de omroepverenigingen verstrekte middelen. Zo is het onaanvaardbaar dat bestuurders en directeuren van omroepverenigingen, met uitzondering van de EO en BNN, een veel hoger salaris ontvangen dan de minister-president.

De overheid blijkt er slechts op uit om de publieke omroep in zijn verzuilde vorm, het meest democratische ter wereld, om zeep te helpen. Dat democratische komt tot uiting in de programma's en die worden soms door twee miljoen en soms door honderdduizend mensen bekeken.
Uit opinie-onderzoeken is gebleken, dat de meerderheid van de Nederlanders het huidige publieke bestel prefereert boven een staatsomroep naar het Engelse BBC-model, dat door apparatsjiks wordt bestuurd. Alleen arrogante regenteske bestuurders wenden daarvoor het hoofd af. ]