KRO: interessante uitdagingen in plannen Van der Laan

Een uitgebreide reactie van KRO-directeur Ton Verlind op de plannen van staatssecretaris Medy van der Laan over de publieke omroep.

[ “Goh”, verzuchtte de verslaggever na het interview. “U bent minder negatief dan ik verwacht had”. Ik meende een blik van teleurstelling te ontwaren toen hij de microfoondraad oprolde. Toch voelde ik me niet aangesproken of schuldig. We hadden zijn redactie uitvoerig geïnformeerd: er zitten veel onzekerheden in de plannen van Medy van der Laan, maar onmiskenbaar ook interessante uitdagingen. Geen reden voor mineur dus.
Lees verder >>Elke keer als Medy in Den Haag wappert, stormt het in Hilversum. Dan blijkt ook dat de publieke omroep nog lang geen quantité négligeable is, want anders zou de telefoon niet roodgloeiend staan om het commentaar te vernemen van al die archaïsche omroepen. Dus ik interpreteer de ruime belangstelling van de afgelopen dagen maar als iets positiefs.

“Wat vindt u ervan, dat de publieke omroep straks geen amusement meer mag uitzenden?” Waar staat dat in de door Den Haag geproduceerde stukken? Nergens kan ik die quote vinden, zoals ik er indertijd ook al tevergeefs naar zocht in het rapport van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid.
Zowel de WRR als Medy staan op het standpunt, dat de publieke omroep GEEN amusement moet uitzenden, omwille van het amuseren. Zo’n opmerking suggereert dat het bij de publieke omroep nu een ratjetoe is en dat programmamakers belastinggeld verspillen aan niet terzake doend vermaak.
Maar volgens mij valt dat ontzettend mee, hoewel de KRO-adem stokte toen Medy het KRO-programma “Boer zoekt vrouw” een “twijfelgeval” noemde. Maar ja: wel typisch KRO. Een verzuchting waarvan ik hoop, dat die betekent dat “Boer zoekt vrouw” buiten de Haagse gevarenzone is.
Toch maar even aan gewetensonderzoek gedaan. Hoeveel niet-relevante programma’s zendt de KRO uit? Om dat te kunnen beoordelen moet je de doelstellingen van de KRO kennen en pas dan kan objectief beoordeeld worden of die doelstellingen wel of niet gerealiseerd worden. Vanuit een katholieke traditie bijdragen aan sociale cohesie en verbetering van de kwaliteit van leven. Daar komt in grote lijnen de KRO doelstelling op neer.
Wie geïnteresseerd is in een meer uitvoerige beschouwing, elders in het archief van deze weblog zijn alle beschrijvingen nog terug te vinden. De doelstellingen van de KRO zijn ingedaald in tal van officiële documenten van de publieke omroep en zijn daarmee –neem ik aan- salonfähig verklaard.Leuk dus om vanuit deze beschrijving eens te kijken naar de toekomstbestendigheid van de KRO-programmering.

  • Spoorloos: kluistert bij elke zending jong en oud aan de buis en slaat bruggen tussen de generaties. Het programma veranderde de politieke opvatting over adoptie (recht op kinderen werd vervangen door recht op ouders). Het beeld van het leven in Zuid-Amerikaanse landen wordt bij veel Nederlanders meer bepaald door wat ze opstaken uit de zoektochten van Derk Bolt dan door al die documentaires over dat onderwerp.
  • Memories: vertelt zoals vrijwel alle andere onderhoudende KRO-programma’s het persoonlijke levensverhaal van mensen. Het gaat over ontmoetingen die niet tot stand mochten komen, omdat de tijdgeest tegen zat, over het geloof als niet te nemen barrière tussen ontluikende liefdes, over gebrek aan levenskunst en hoe je de fouten op latere leeftijd altijd weer in nieuw perspectief kunt bekijken. Leerzaam, educatief en samenbindend.
  • Wonderen Bestaan: onder invloed van programma’s over wonderen is de belangstelling voor spiritualiteit weer toegenomen, zo constateerde recent het Reformatorisch Dagblad.
  • Boer zoekt vrouw: weliswaar geen eigen KRO-productie, maar prima passend in de KRO-stal. Het levensverhaal van authentieke mensen, met alle gêne en onhandigheid die erbij hoort. Prachtige levenslessen en zoals de boeren zelf op een aantal van hun websites de afgelopen weken aangaven: eindelijk eens een programma, dat een kloppend beeld geeft van het leven op het platteland.
  • Tien voor Taal: hoogst educatief.
  • Het muziekprogramma “Het gevoel van…”. Ja, dat zou in de gevarenzone kunnen zitten. Hoewel… Van Medy hoorde ik, dat muziek cultuur is en om die reden mag blijven.

    Al die programma’s hebben met katholieke identiteit niets van doen, schrijft De Telegraaf deze ochtend. Wie bepaalt zoiets?, vraag ik me af. Journalistiek, de politiek? Zolang de leden van de KRO ons in dit beleid steunen heeft het met hun identiteit van doen. Laat het oordeel dus maar over aan de mensen waarvoor we die programma’s maken!
    Enfin: als er straks heel serieus wordt gewikt en gewogen door mensen met verstand van zaken, dan zou nog wel eens een substantieel deel van het publieke amusement zeer verantwoord en toekomstbestendig kunnen zijn. En geef toe: wat blijft er over van de publieke omroep zonder passend amusement? Dat zou zo saai zijn als een kabinet zonder D66, dan valt er niets meer te lachen.
    Medy noemde het Paasakkoord een doorbraak in de discussie over de publieke omroep. Politiek gezien was het dat zeker. De VVD laat het dromen over een Nederlandse BBC los. Net op tijd, zou ik eraan willen toevoegen.
    “DE BBC moet zichzelf opnieuw uitvinden”, kopt het Financiële Dagblad van 26 maart waarin wordt beschreven hoezeer de BBC in een identiteitscrisis zit. Een dure crisis, want er gaat in de BBC een paar miljard meer om dan in de Nederlandse publieke omroep.
    Dus zelfs als het gaat om crisis is het Nederlandse bestel goedkoper dan het Britse. En het CDA heeft wat water bij de wijn gedaan als het om de macht van de aloude omroepverenigingen gaat. A la, ietsje minder, maar wel met stevige garanties voor inhoudelijke autonomie en een bijdrage aan de pluriformiteit. Het laatste woord is nog niet gezegd. Straks zal blijken dat het gemakkelijker is om te zeggen hoe het niet moet, dan aan te geven hoe het wel kan.

    Bij de positie die de Raad van Bestuur van Medy in de toekomst krijgt heb ik stevige vragen.De Raad van Bestuur-nieuwe stijl wordt na 2008 een politiek-ambtelijk apparaat dat namens de Nederlandse kijkers en luisteraars gaat bepalen wat ze in de toekomst te zien en te horen krijgen. En daar begrijp ik nou weer niks van.
    D66 loopt zich het vuur uit de sloffen om de rechtstreekse invloed van de burgers op het politieke handelen te vergroten, maar bij de publieke omroep waaraan de belastingbetaler zo’n 1 miljard bijdraagt maakt die partij een omgekeerde beweging. Daar wordt de rechtstreekse invloed van de belastingbetaler op het beleid weer beperkt. Wie het begrijpt mag het zeggen. ]

  • woensdag 30 maart 2005, 16:15

    Geef je reactie


                  
    email   feed   twitter   facebook



    Laatste berichten


    Video


    Laatste reacties