KRO-directeur Ton Verlind is goed te spreken over de ideeën van de PvdA-ers Martijn van Dam, Frans Becker en René Cuperus (zie eerder). Hun gedachten hebben de charme van de eenvoud en zien er realistisch uit. (…) De charme van het idee zit hem in het feit, dat het goede in de huidige publieke omroep wordt behouden, maar er toch een behoorlijke modernisering ontstaat.
Ook stelt Verlind dat Nederland 1 ooit was vormgegeven op de wijze die de PvdA’ers bepleiten, met autonome organisaties, die hun eigen hoofdredacteur (de eerste netcoördinator) aanstelden met de opdracht een aantrekkelijke zender te bouwen.
Lees verder >>
[ De PvdA-ers Martijn van Dam, Frans Becker en René Cuperus hebben in de Volkskrant van dinsdag interessante ideeën ontvouwd over de toekomstige inrichting van de publieke omroep. Hun gedachten hebben de charme van de eenvoud en zien er realistisch uit.
In hun visie ontwikkelt de nieuwe publieke omroep van Nederland zich niet tot een staatsomroep. Er blijven externe private organisaties, die gestimuleerd worden om samenwerking te zoeken met andere maatschappelijke partners in de samenleving.
De overheid bemoeit zich in de visie van het drietal niet met de inhoud (wat op dit moment in toenemende mate wel gebeurt), maar formuleert doelstellingen. Achteraf wordt gecontroleerd of ze gerealiseerd zijn.
Die controle wordt in de PvdA-visie uitgeoefend door de Raad van Bestuur, die (anders dan nu) op behoorlijke afstand van de programmering blijft en zich niet bemoeit met de inrichting van de diverse zenders. Dat wordt overgelaten aan een hoofdredactie, die programmeert op basis van hetgeen de vernieuwde mediaorganisaties aanleveren binnen sterkere profielen dan we nu kennen.
In deze visie blijft de publieke omroep van de burgers, het maken en programmeren in handen van betrokken professionals en wordt het gevaar gepareerd van een bureaucratisch programmeringsproces met teveel politieke invloed. De charme van het idee zit hem in het feit, dat het goede in de huidige publieke omroep wordt behouden, maar er toch een behoorlijke modernisering ontstaat.
Van Dam, Becker en Cuperus stimuleren het maatschappelijke ondernemen en daarmee eindigt de wettelijke budgetgarantie op basis van ledenaantal.
Natuurlijk zullen de PvdA-plannen het in deze vorm niet redden, omdat daarvoor de politieke opvattingen te zeer verschillen. Maar het moet mogelijk zijn uit de visie van PvdA en CDA het beste te destilleren en tot een zinvolle hervorming van het publieke bestel te komen. Met de constatering van de drie auteurs dat D66 zich teveel tot de smaakpolitie van de publieke omroep ontwikkelt en te eager is om de overheidsinvloed te vergroten (merkwaardig voor een partij die zo van de volksinvloed is) ben ik het wel eens.
Nu we het er toch over hebben: ook aan de functie-indeling, zoals de WRR die hanteert in zijn rapport over de publieke omroep, kan in mijn visie nog wel wat verbeterd worden. Er zit een onlogisch element in de huidige redenering, waardoor het ingewikkeld is om oplossingen te komen die in de praktijk werken.
Volgens het WRR-rapport bestaat functie 1 uit nieuws en actualiteit; functie 2 uit achtergronden en opiniëring en functie 3 uit kunst en cultuur. Kunst en cultuur is goedbeschouwd geen functie maar een genre. Een meer kloppende functieomschrijving voor categorie 3 zou kunnen zijn: binding en sociale cohesie. Daaraan kan inhoud worden gegeven door het rijke palet van onze cultuur te laten zien en daarvan is dan (relevant) amusement een onmisbaar onderdeel.
Dan zijn we ook af van die ingewikkelde discussie: wel amusement of geen amusement. Kunst en cultuur vinden vervolgens hun plek bij nieuws, achtergronden en in categorie 3. Enfin, beste kamerleden, zie maar wat u met deze verbetervoorstellen kunt doen.
Hieronder tot slot een paar belangrijke onderdelen uit de toekomstvisie van Martijn van Dam, Frans Becker en René Cuperus:
Het antwoord van Den Haag?, aldus de PvdA-ers: bezuinigingen en een halfslachtig compromis tussen opvattingen die zich moeilijk laten verenigen.
Zou dit plan van de PvdA kunnen werken? Jazeker: ooit was Nederland 1 op deze wijze vormgegeven door autonome organisaties, die hun eigen hoofdredacteur (de eerste netcoördinator) aanstelden met de opdracht een aantrekkelijke zender te bouwen.
En eigenlijk functioneert die zender nog steeds zo met partners die zich bewust zijn van hun verantwoordelijkheid en een goed evenwicht brengen in de eigen idealen en wat de samenleving verlangt.
Maar deze zelfwerkzaamheid werd niet op zijn waarde geschat en vervangen door een systeem van externe greep en aansturing. Er veranderde veel: de controle werd intensiever, evenals de bemoeienis van buiten, de regels werden ingewikkelder, de bureaucratie nam toe, evenals de overheidsinvloed (sturing van inhoud op basis van geld).
Maar het succes bleef, zij het ten koste van heel veel meer energie: kijk naar de marktaandelen van Nederland 1 en de wijze waarop de zender participeert in het maatschappelijk debat en in staat is om rond zijn programma’s mensen werkelijk bijeen te brengen. Een mooie proeftuin, die tot nu toe onvoldoende erkenning krijgt voor het gerealiseerde succes. ]
medianieuws en weblog



Geef je reactie