BNN start vanavond met het programma de Kannibalen waarin zeven ‘hongerige koppensnellers’ (Eric Corton, Tina de Bruin, Jeroen van Koningsbrugge, Eva van der Gucht, Dennis van de Ven, Edo Brunner en Horace Cohen) elke week het nieuws op een bijzondere manier brengen.
Lees verder >>In twee teams gaan ze de strijd aan in deze improvisatiekomedie, gewapend met het laatste nieuws en een flinke dosis humor. Onbegrijpelijke nieuwsfeiten worden op een improviserende manier toegelicht. Niets staat vast, behalve dat er gelachen gaat worden!

Dennis van de Ven bij TvGids.nl: Het programma heet Kannibalen omdat we het nieuws en de personen in het nieuws opvreten. Dat is tenminste mijn interpretatie. In het programma spelen we improvisatiespellen waarvoor we inspiratie uit de actualiteit halen. Zo husselen we bijvoorbeeld krantenkoppen door elkaar, zingen we een lied naar aanleiding van het nieuws, of spelen we een spel waarin twee mensen uit het nieuws de hoofdrol spelen.

Dat zouden bijvoorbeeld Patty Brard en Kofi Annan kunnen zijn. Die gaan dan de vloer op en dan ontrolt zich een scène. Daarbij kan het ook zijn dat we met z’n tweeën op de vloer staan en iemand aan de kant denkt: ´Deze scène heeft dringend een paard nodig.’ Of een stoel. Of een fluitketel. Die persoon komt er dan gewoon bij en speelt dat.
De figuren uit het nieuws hoeven trouwens ook niet weergegeven te worden zoals ze zijn. Zo kan Brard in een improvisatie juist super-intelligent zijn en op zolder atomen splitsen. Het wordt dus een potpourri van vrolijkheid met af en toe een vleugje absurdisme.

Eric Corton bij BN/De Stem: We konden daar met publiek te proberen wat wel en niet werkt. We doen tijdens de show ongeveer zes spelletjes in 35 minuten, gebaseerd op intelligente woordgrappen, toneelspel en improvisatie. Dan is het belangrijk om te weten wat wij als team aankunnen. Sommige onderdelen doen we zelf en bij andere wordt het publiek betrokken. Ik heb bijvoorbeeld een melodietje gemaakt, waarop verschillende teksten gezongen kunnen worden. Het publiek mag dan een onderwerp roepen waar wij dan ter plekke een tekst op moeten verzinnen.
Ik heb dit nog nooit gedaan. Ik heb dan ooit wel een acteeropleiding genoten en op de planken gestaan met toneelvoorstellingen, films en televisieseries. Maar dit is heel anders, want er is geen regisseur die zich overal mee bemoeit. Het is ook niet te vergelijken met radio maken of een optreden met mijn oude band. Nee, bij dit programma moet ik echt snel, adequaat improviseren en het moet nog leuk zijn ook. Ik heb zelfvertrouwen gekregen, want dit was voor mij onontgonnen terrein. Ik mocht lekker wroeten en spitten; uitproberen welk gewas het beste zou groeien.

We hebben onszelf voorgenomen geen onderwerpen te mijden, maar dat is wat anders dan mensen kwetsen. Die hele ophef rondom die spot van moslims snap ik sowieso niet. Die spotprentjes maak je toch als je twaalf bent, ze zijn zo simpel. En dan wordt er zo heetgebakerd gereageerd, dat er bijna een wereldbrand ontstaat. Maar goed, ik hoop dat wij humor met meer diepgang kunnen brengen. Zo kan ik me voorstellen dat we kunnen voortborduren op dit voorval, maar dan op de effecten van zoiets onbenulligs. Alsof door een scheet het hele nucleaire arsenaal uit de kast wordt getrokken.