KRO-directeur Ton Verlind stopt met zijn verzet tegen de nieuwe netindeling van de publieke omroep. Nu die over een week ingaat, vindt hij het, in het belang van de publieke omroep, beter achter de keuzes van de Raad van Bestuur te gaan staan, met als doel de negatieve spiraal te doorbreken.
Lees verder >>
Verlind schrijft: [ De nieuwe programmering van de publieke omroep is binnenkort een feit in de vorm van het programmeermodel. Nu is dus het woord aan de kijkers- en de luisteraars. Die bepalen immers of in Hilversum de juiste strategie wordt gevolgd. En met die constatering begraaf ik de strijdbijl.
Het is er in de interne discussies de afgelopen maanden vaak fel aan toegegegaan als het gaat om de gemaakte keuzes en de manier waarop de besluitvorming heeft plaatsgevonden. Nu de trein loopt is het ieders belang, dat hij in de gewenste snelheid het eindstation bereikt.

Daarmee is de teleurstelling over de teloorgang van het succesvolle Nederland 1 niet verdwenen en blijft de overtuiging dat óók andere keuzes gemaakt hadden kunnen worden, maar er is nu een groot collectief belang, namelijk dat de negatieve spiraal rond de publieke omroep wordt omgebogen.
Ik bedoel niet alleen die in de daling van het marktaandeel, want kijkend naar de immense concurrentie in Nederland is een marktaandeel van meer dan 30% met overwegend kwaliteitsprogrammering (vergelijk maar eens met het buitenland) helemaal niet slecht. Ik hoop dat vooral de negatieve flow rond de publieke omroep even stopt en we onze tijd kunnen besteden aan dat waar het allemaal om gaat: nieuwe, maatschappelijk relevante initiatieven ontwikkelen. Zo ongeveer de helft van mijn tijd is de afgelopen maanden opgegaan aan de energieverslindende discussies over de wijzigingen binnen het bestel.

Nu er keuzes zijn gemaakt, gaan we in het algemene belang vol voor die keuzes en hoop ik dat de door de Raad van Bestuur veronderstelde positieve werking ook inderdaad binnen een paar maanden zichtbaar is. Voorlopig is alle aandacht gericht op het verbeteren van het marktaandeel, het bereiken van óók een jonger publiek, het keren van de daling in de inkomsten van de STER. Ik zie dit als korte termijn doelen.
Het is een voorlopig beleid dat niet ontslaat van de verplichting een fundamentelere visie te ontwikkelen op taak en functie van de publieke omroep. Die mag natuurlijk nooit genoegen nemen met kwantitatieve doelstellingen alleen en een middle of the road beleid.

Prikkelen, maatschappelijke grenzen verkennen, risico's nemen, vernieuwen op terreinen waar niet hele grote successen te boeken zijn, de samenleving kennis laten maken met nieuwe ontwikkelingen: het hoort allemaal tot de fundamentele opdracht van een goede publieke omroep. Naast appelmoes dus ook witlof. ]