De afdeling onderzoek van de KRO heeft een analyse gemaakt van het verkiezingsprogramma Recht door Zee. Ton Verlind bespreekt dit en deelt tegelijk een sneer uit naar het door de KRO verlaten programma Netwerk.
Lees verder >>
Verlind schrijft: [ Het KRO-programma Recht door Zee over de verkiezingen was bedoeld om andere publieksgroepen te bereiken dan het publiek dat doorgaans wordt bereikt met programma’s over politiek. Herman Heinsbroek werd door de redactie als vaste co-presentator uitgenodigd om in de uitzending een 'ander' geluid te vertegenwoordigen dan de gebruikelijke journalistieke benadering. Sven Kockelman was de KRO-presentator.

Getuige de reacties die bij de KRO binnenkwamen is dat gelukt. Maar welke resultaten boekte dit programma verder nog? Interessant dus te kijken naar de vraag in welke mate het is gelukt om een ander geluid te laten horen, hoe en door wie het programma is bekeken en hoe het is gewaardeerd. De afdeling onderzoek van de KRO maakte de volgende analyse:

Recht door Zee haalde gemiddeld 4,3% kijkdichtheid, dit zijn bijna 650.000 kijkers. Ter vergelijking: het dubbele aantal dat Netwerk doorgaans haalt om 19.30 uur op Nederland 2.
De uitzendingen werden gewaardeerd met 6,7. Dat is lager dan de andere politieke programma’s. Ter vergelijking zijn de gemiddelden berekend voor de programma’s op Nederland 1 die gaan over binnenlandse en buitenlandse politiek in de maand november 2006, dus programma’s zoals Binnenhof, Stemwijzer en de uitzendingen van de politieke partijen.

Gemiddeld haalden die politieke uitzendingen 3,2% kijkdichtheid, minder kijkers dus dan de uitzendingen van Recht door Zee. Recht door Zee bereikte gemiddeld twee keer zoveel kijkers als de politieke programma’s, maar bij de andere politieke programma’s bleven de kijkers gemiddeld langer hangen. De waardering bij de andere politieke programma’s (7,5) lag gemiddeld hoger dan bij Recht door Zzee (6,7).

Kijken we naar de publieksgroepen dan valt op dat voornamelijk ouderen fors meer dan gemiddeld hebben gekeken. Groepen onder de 50 jaar keken minder dan het algemene publiek, maar Recht door Zee had wél meer kijkers in de onderste sociale klasse en in de lagere opleidingsgroepen dan de andere politieke uitzendingen.

De publieke omroep werkt met zogenaamde lifestylegroepen en indexen. Als een index op 100 staat betekent het, dat mensen uit de betreffende groep gemiddeld hebben gekeken. Boven de 100 is dus meer dan gemiddeld, er onder is minder dan gemiddeld.
Voor het programma Recht door Zee zien die gegevens er als volgt uit:
gemakzoekende burger: 172
standvastige gelovige: 159
participerende burger: 126
zorgzame opvoeder: 91
maatschappelijk teleurgestelde: 89
zorgeloze spanningszoeker: 87
tolerante wereldburger: 74
ambitieuze pleziermaker: 37

Overigens met excuses voor de terminologie. Waar het gaat om het bereiken van de maatschappelijke teleurgestelden scoorde Recht door Zee een fractie beter (89) dan de politieke uitzendingen (83).

Voorts valt op, dat AVRO-leden, VARA- en TROS-leden aanmerkelijk meer dan gemiddeld hebben gekeken. Dat EO-, KRO- en NCRV-leden meer dan gemiddeld hebben gekeken. En dat VPRO-leden bij het programma zwaar ondervertegenwoordigd waren.

Samengevat: een controversieel programma, dat er beter dan andere programma’s in slaagde lageropgeleiden te bereiken en mensen uit de lagere sociale klasse, veel kijkers trok, er in slaagde een brug te slaan tussen diverse publieksgroepen, maar ook als controversieel werd ervaren. ]

Zie ook: Recht door Zee trok veel teleurgestelden