SBS6 is vorige week begonnen met een sterk ingekorte serie van het datingprogramma Liefde op het tweede Gezicht (zie eerder). De kandidaten ontvingen te weinig reacties na de oproepaflevering. Eén van hen kreeg zelfs te horen dat hij niet meer mee hoefde te doen: niemand had op zijn oproep gereageerd.
Lees verder >>
Lingo-presentatrice Lucille Werner vindt dat de makers wel erg slordig met de kandidaten zijn omgesprongen: Feitelijk zijn deze mensen dankzij het programma nog eens extra beschadigd. Eerst moesten ze leren leven met hun verminking; nu staan ze in het openbaar voor schut omdat vrijwel niemand iets met hen wil beginnen.
Op zich is er niks mis mee om mensen met een handicap zichtbaar te maken op televisie. Dat hebben wij zelf ook gedaan met onze missverkiezing voor gehandicapten. Maar dit is balanceren op het randje. De grenzen van datingprogramma’s zijn hiermee bereikt of misschien zelfs overschreden.

Frank van de Peppel was namens de Vereniging van Mensen met Brandwonden door SBS benaderd met de vraag of hij niet wat deelnemers kon leveren. Hij bedankte vriendelijk voor de eer, nadat iemand van de omroep hem had laten weten dat er een streng deurbeleid werd gevoerd. Er moest wel van een ‘heftige verminking’ sprake zijn. Van de Peppel wilde daar niet aan meewerken.
Het is een relatieprogramma waarin je als kandidaat wordt aangemoedigd om jezelf bloot te geven, waarna je het grote risico loopt om afgewezen te worden en met jezelf in de knoop te komen. En dat allemaal met een camera opje snufferd. Wat doen ze die mensen aan?

Volgens SBS-woordvoerder Eric Dekker is het programma niet mislukt omdat een groot publiek zich door onder andere de werktitel Monsterlijke liefde liet afschrikken, maar omdat tv-kijkers nog niet in staat zouden zijn om door de verminkte buitenkant van de kandidaten heen te kijken. Kennelijk is Nederland hier nog niet klaar voor. (AD/Medialog)