Ook ergert ze zich aan de snelheid van vele programma’s. Gebrek aan tijd is er heel veel, maar tijd is wat er ontbreekt. Ik bedoel: ik vind de rollercoaster Matthijs van Nieuwkerk heel leuk en energiek, maar na afloop van De Wereld Draait Door vraag ik me altijd af: ‘Wat zat er allemaal ook alweer in?’ Na een uur weet ik het gewoon niet meer.
Het is puur entertainment, maar ik snak soms naar een fatsoenlijk tempo. Het is op de Nederlandse televisie gewoon een ziekte: alles moet snel.

De televisie wordt tegenwoordig door slechts een handjevol mensen gemaakt, namelijk de netcoördinatoren, en bij hen bestaat de sfeer van: alles moet snel en gericht op jong. Heel veel klanten van de televisie zijn helemaal niet de jongere mensen, want die groep heeft vaak nog een heleboel andere dingen aan het hoofd dan ’s avonds op de bank naar de televisie te kijken.
Nee, veel mensen snakken naar wat langere gesprekken. Ik vind het ook dé ziekte van alle programma’s, dat je die haast zo voelt: vertel even, maar het moet wel snel. (KRO Magazine/Medialog)