Hanneke Groenteman presenteert vanavond bij MAX de tweede aflevering van Sterren op het Doek, dit keer met Marco Borsato. De presentatrice, die zelf contact zocht met MAX, vindt de titel van het programma niet zo goed gekozen. De kijker zou kunnen denken dat zij samen met de BN’er gaat schilderen.
Lees verder >>
Groenteman: De titel zet de kijker een beetje op het verkeerde been. Als ik de naam had mogen bedenken, was er dan ook waarschijnlijk een andere naam uit de bus gekomen. De sterren in het programma schilderen dus niet zelf, ze wórden geschilderd. Overigens, bij de BBC het het programma Star Portret. Die naam dekt de lading wat meer. Dan weet je als kijker beter wat je kunt verwachten.
Ik vind dat het onderhoudende uitzendingen geworden. De formule, die dus van de BBC afkomstig is, spreekt me aan en mijn rol in het programma is er één die wel goed bij me past. De gesprekken gingen over het algemeen dieper dan ik vooraf verwacht had. Daarnaast is de samenwerking met MAX mij goed bevallen
Hoe is ze bij MAX terecht gekomen? Ik belde Jan Slagter, de directeur van MAX, net op het moment dat MAX omhoog zat met dit programma. Ze zochten eigenlijk nog een presentator. En toen belde ik en bleek ik best een leuk mens.
Ik stond op geen enkel lijstje. Omdat ze me ‘te grachtengordel’ vonden. Daar loop ik vaker tegenaan. Ik ben ‘te grachtengordel’. Ja, ik woon binnen de grachtengordel, maar dat is gewoon een buurt in Amsterdam. André van Duin woont hier ook en Paul de Leeuw woonde in deze buurt. Hoe grachtengordel zijn zij dan? Echt, ik háát die term. Omdat hij altijd in negatieve zin wordt gebruikt.
Ik belde MAX omdat ik graag een boekenprogramma wilde maken op het niveau van gewone lezers. Een Oprahs boekenclub-achtig programma. De directeur van MAX hoorde ik een keer op de radio en dat leek me een leuke man. Bovendien leek MAX me de enige omroep waar ik nog wel met zo’n idee zou kunnen aankloppen.
Ik ben natuurlijk van huis uit eigenlijk VPRO en VARA. Dat is toch mijn achtergrond, daar heb ik me altijd thuis gevoeld. Maar ik heb het gevoel dat de liefde niet wederzijds is. Dat ik daar niet meer hoef aan te komen. En MAX, ja, inmiddels behoor ik nu eenmaal feitelijk tot de doelgroep. Hoewel het wat mij betreft best wat minder tuttig mag. Het is wel erg veel De comeback van Ben Cramer zal ik maar zeggen, en dat zijn niet de droomprogramma’s voor alle 50-plussers. (NCRV/GPD/Medialog)
medianieuws en weblog



Geef je reactie