Try before You Die is voor haar een belangrijk programma. Ze kan dan dingen doen die volgens haar ‘iedereen eigenlijk stiekem een keer gedaan wil hebben in zijn leven’. Dan laat ik zien hoe het gaat, zodat je het zelf niet meer hoeft te doen. Het is amusement.
Over het noodremincident zegt ze: We hadden het goed uitgezocht. Er zat vier man en een paardenkop in die trein. Niet in de spits dus. We hebben het in een bocht gedaan, dan gaat de trein niet op z’n snelst en vallen geen mensen of tassen om.
Het is ook wakker schudden. Weg van de saaiheid. Even weer een knallend iets. Een programma moet niet brutaal zijn om het brutaal zijn, maar het is nodig. Nederland is saai aan het worden. Met dit soort televisie kan je weer de rebel losmaken in mensen die zitten te kijken.

Na het incident kreeg ze doodsbedreigingen op internet. Natuurlijk sta ik achter mijn actie, maar leuk is het niet. Ik ging ook niet in de kroeg zitten, dan lok je iets uit. Op zo’n moment word je niet aangesproken op je programma, maar ben jij de enorme kut die dat heeft gedurfd. Gewoonlijk stoten mensen elkaar al aan als ze je zien, maar dat werd nu agressiever. Ik moest ook met de trein reizen, ik heb geen auto. De eerste twee dagen durfde ik dat niet.
Als ik nu in de trein zit, spreken mensen me er nog op aan. Ook in het vliegtuig
laatst: ‘Hé, niet aan de noodrem trekken, hè’. Nu ben ik er wel klaar mee.

Voelt ze zich op tv meer kind dan volwassene? Ik ben 23, ik hoop dat ik nog een kind ben. Het zijn ook allemaal kinderlijke dingen die je mag doen. Maar het gaat ook vanzelf, ik hoop dat ik dat enthousiasme over tien jaar nog steeds heb.
Is ze bang dat haar tv-carrière opeens stopt? Dat is sowieso een angst van mij. Al heb ik er niet over nagedacht wat ik anders zou kunnen doen. Ik kan modellenwerk,
presenteren en koeien melken, daar houdt het mee op. (Nieuwe Revu / Medialog)