Achter de schermen van Expeditie Robinson

Vanavond start op RTL5 de tiende editie van het survialprogramma Expeditie Robinson. Het programma gaat ‘back to basic’ (zie eerder). Kleine persoonlijke verhalen maar ook aandacht voor basale suvivaldingen en de strijd tegen de verveling, aldus presentator Ernst-Paul Hasselbach. De Volkskrant nam een kijkje achter de schermen bij de opnamen in Maleisië.


Die vinden plaats op het Maleisische eiland Besar. Tussen maart en juli is dit verboden gebied voor toeristen. Honderdtachtig programmamakers bevolken het eiland dan voor de gelijktijdige opnamen van meerdere edities van Expeditie Robinson: voor Nederland maar ook voor Noorwegen en Denemarken. Besar is het ‘productie-eiland’. Hier bivaceert de crew. De kandidaten van de verschillende landen zitten op zes onbewoonde eilanden in de buurt.

Zo zijn er twee duo’s bestaande uit een cameraman en een geluidsman. Zij varen naar de kandidateneilanden en hebben daarbij drie regels: niet met de kandidaten praten, ze geen eten geven en niets achterlaten wat de kandidaten zouden kunnen gebruiken.
Maar soms worden de regels overtreden. Cameraman Sam stond in zee te filmen toen hij een inktvis zag. Toen heb ik kandidaat Y even gewenkt, zo van: hier zit wat. Heeft-ie de inktvis gevangen. Zo houd je de kandi’s te vriend. Ik bedoel: vraag ik Y morgen of hij nog een keer wil komen aanlopen voor de camera, denkt hij: doe ik want die Sam is een goede gast.

Line-producers Koert en Vinnie bekijken alle beelden en maken de verhalen door de selectie van scenes. Vinnie: Zien we een conflict ontwikkelen, waarschuwen we de verslaggever dat hij de kandidaten daar morgen naar moet vragen. Is een scene dan nog niet compleet, laten we de camerajongens extra beelden draaien.
Het duo wil zo min mogelijk ingrijpen maar soms moeten ze de kandidaten ‘een duwtje geven’. De kandiaten zijn hun ‘helden’. Koert: Zíj zijn degene die het programm maken. Het zijn voor hen geen anonieme poppetjes. Dat is waar het veel realityredacties aan ontbreekt: respect voor de kandidaten. Vinnie: We vergroten eigenschappen uit, maar laten ze zien zoals ze zijn.

Ook is er een timmerman aanwezig. Hij bouwt met zijn team van 30 man de set van het programma: de hindernisbaan en de eilandraad. Dat is op tv een granieten tempel met mos, varens en zitblokken. In het echt is het een houten constructie met groen geverfd mos. ’s Ochtends gebruiken de Noren het voor hun opnamen, ’s middags de Nederlanders en ’s avonds de Denen.

Presentator Ernst-Paul Hasselbach houdt zich ook bezig met de selectie van kandidaten voor het programma. Hij zoekt hiervoor: Paradijsvogels: wow-types met een eigen kijk op het leven. Een paar middenmoters voor de balans, ten minste twee jongeren die bij het zenderprofiel passen. Eén obvious winner: een militair of een bouwvakker. En altijd iemand met een kleurtje.
Wat hij niet wil zijn rouwverwerkers en mensen met jeugdtrauma’s. Bij de selectie wordt steeds vaker een psycholoog ingeschakeld die een ‘psychologisch profiel’ van de kandidaat maakt. Met twijfelgevallen voeren ze extra gesprekken. Zeggen ze: ‘hier zit een jeugdtrauma’. Helaas, dan doen we het dus niet, zegt Hasselbach.

Over de veranderingen bij het programma zegt hij in de Volkskrant: De afgelopen jaren is de nadruk in het programma van survival naar soap verschoven, er is meer aandacht gekomen voor de sociale interactie. Ook is er meer spectakel: helicopters, bombast en extreme kandidaten. Dit jaar willen we terug naar de basis. Kleine persoonlijke verhalen maar ook aandacht voor basale suvivaldingen en de strijd tegen de verveling.
31 augustus 2008



1 reactie

  • Leuk programma

Geef je reactie