medianieuws en weblog
Marga van Praag pakt haar afscheid groots aan. In augustus kondigde aan erover na te denken, in oktober besloot ze de knoop door te hakken en binnenkort vertrekt ze definitief bij het NOS Journaal. Al is het nog lang niet zeker dat we haar niet meer op tv zullen zien. Ze solliciteert al naar een plek bij MAX.
De verslaggever beschouwde het NOS Journaal als haar thuis. Dit is mijn familie. Ik heb me hier altijd zeer beschermd gevoeld. Natuurlijk, het Journaal is een grote organisatie. Maar het is zoals bij een grote stad. In die grote stad vorm je dorpjes van mensen die elkaar steunen, die voor elkaar opkomen. Ze gaat het missen, zegt ze in het AD.
Eigenlijk wil ze nog niet weg, maar twee jaar geleden riep ze tegen Hans Laroes dat na 40 dienstjaren zou opstappen. Daar herinnerde hij mij aan en toen zijn we in gesprek geraakt. Goede gesprekken. Ik ben een angsthaas. Bang voor wat komen gaat, vrees voor het afscheid nemen. Hans zei: ‘Dat blijft, dat is echt niet weg als je 71 bent’. Dat sterkte mij in de gedachte dat het altijd beter is om zelf je moment te kiezen. Nu kan ik nog iets anders doen, wil ik ook heel graag iets anders doen.
Van Praag houdt van ‘praten, vragen stellen, lekker lullen’ en was naar eigen zeggen verslaggever bij het verkeerde programma. Een talkshow bij MAX zou ze dan ook wel leuk vinden. Maar ik denk niet dat ze me vragen. Voor MAX ben ik veel te onaangepast. Ik denk wel dat het verstandig zou zijn van MAX als ze me zouden vragen. Een beetje meer power kunnen ze daar wel gebruiken. Er zijn ook heel veel ouderen die zich jong voelen.
|
|
|||||||
|
|
Marga van Praag: MAX zou mij moeten vragen voor talkshow
donderdag 6 november 2008, 11:39
|
email feed twitter facebook Laatste berichten
VideoLaatste reacties
|
|||||
Hallo Marga,Ik wil jou met deze mail laten weten dat de uitzending rond 4 mei een paar jaar geleden, met een oude joodse mevrouw, waarin zij vertelde hoe zij tijdens de razia’s in Amsterdam, als 15 jarig meisje alleen en te voet door haar vader naar Amstelveen werd gestuurd om te vluchten, diepe indruk op mij maakte.Het meisje is toch naar een kamp gestuurd en uiteindelijk toch weer levend in Amsterdam aangekomen maar alleen haar oma was veilig door de oorlog gekomen Dat hele verhaal vertel ik ieder jaar rondom 4 mei aan mijn leerlingen op een ROC. Jouw interview gaat verder dan een enkele uitzending en daar mag je trots op zijn. vriendelijk groet Marjo
Dag Marga,
Met heel veel genoegen gekeken naar je beide afscheidsreportages vanuit het voormalig paradijs van boeren en arbeiders. De DDR dus.
Er was veel herkenbaar van wat ik daar zelf, lang geleden, voor mijn eigen journaaltijd, o.a. samen met wijlen Koos Koster heb meegemaakt.
Dit was een mooi voorbeeld van de manier waarop jouw stijl, die ik lang niet altijd bewonderde, prima kan werken. In dit geval indrukwekkend.
Het ga je je goed en hopelijk mag ik je nog eens begroeten als lid van onze VGO-M ( vereniging van gepensioneerden bij de media) waar ik sinds enige tijd bestuurlijk actief ben.
hartelijke groet,
je oud-collega
Erik Boshuijzen.
PS Als je het leuk vind nodig ik je graag uit om als, in ieder gevval anders actieve, de leden van de VGO-M tijdens de ledenvergadering volgend voorjaar iets over jouw ervaringen met hen te delen.
Erik, voorzitter VGO-M
Marga blijkt toch gelijk te hebben gehad met haar uitspraak “Willem van Hanegem is zo onbetrouwbaar als de neten”.
Ze werd ervoor veroordeeld tot het betalen van 2500 gulden en Van Hanegem zat erbij te snikken…