Paul de Leeuw viert vandaag zijn 25-jarig jubileum. Hij doet dat via een marathonuitzending van Mooi Weer De Leeuw. Het twaalf uur durende live-programma zit boordevol met: bekende Nederlanders, wensen, artiesten, Sinterklaas, Ranking the Stars, een ontbijtshow met Linda de Mol, speciale Toppers, de Nachtsuite en nog veel meer. Ieder anderhalf uur is er nieuw publiek, wat uiteraard bij de wisseling chaotische taferelen geeft.

De Leeuw zegt in de Telegraaf over de inhoud van de marathon: We beginnen met Mooi Weer De Leeuw. Dan Ranking the Stars met voor mij tien onbekende mannen. Aansluitend Hoe is het met… waarin we oude gasten terughalen, cabaret met Brigitte Kaandorp, een gesprek over theater onder leiding van Jacques d’Ancona, Toppers in Concert met Danny de Munk, Jan Smit, Ilse DeLange en Jamai. We gaan moppen toppen tegen Cor Bakker. En dan, ja dan is het al ’s morgens vroeg. Een mooi moment voor een ochtendshow met Linda de Mol, op Amerikaanse leest geschoeid en we sluiten af met Sinterklaas.

Paul de Leeuw begon zijn professionele carrière 25 jaar geleden met zijn deelname aan het cabaretfestival Cameretten, waarvoor hij de Persoonlijkheidsprijs ontving. Hij maakte vier theaterprogramma’s en maakte in 1985 zijn tv-debuut bij de NCRV in Snelbinder.
Na een uitstapje als razende reporter bij AVRO’s Sterrenslag kwam hij in 1990 bij de VARA terecht en maakte daar programma’s als De Schreeuw van de Leeuw, Seth & Fiona, Muilen Dicht, Laat de Leeuw en Papaul. In 2002 maakte De Leeuw een korte uitstap naar de NCRV met het programma Herberg De Leeuw en een remake van Zo Vader Zo Zoon. Tegenwoordig is De Leeuw ook bij BNN te zien in Ranking the Stars.

Volgens De Leeuw zelf kwam zijn echte doorbraak via de radio waar hij op zondagmiddag De Zalige Liefdeslijn van de KRO presenteerde. Bob de Rooy was toen ook al aanwezig en maakte een grap over de vibrator van Rita Corita. De Leeuw werd onmiddelijk door de katholiek omroep op non-actief gesteld, met alle publiciteit van dien.

Als hij naar beelden uit de beginperiode terugkijkt, ziet De Leeuw ‘namaak’. Ik denk dat pas in Schreeuw van de Leeuw, begin jaren 90, de jas mij begon te passen. Daarvoor loop ik mijn maar aan te stellen, het is gewoon een langgerekt Huis Anubis, zegt hij in de Volkskrant. Maar het werkte wel, er was vrolijkheid genoeg. Maar ik geloofde niet dat ik het was toen ik het terugzag.
De ‘amuseur’ denkt dat hij op tv de beste is in zijn vak. Je ziet hoe ik het zeg, hè? Met verlegenheid, niet met arrogantie. Maar het is wel waar, in mijn vak ben ik de beste.

Paul de Leeuw ontving veel onderscheidingen, waaronder twee keer de Zilveren Nipkowschijf, een Gouden Harp, een Rembrandt, Gouden Beelden, Edisons en de onderscheiding in de Orde van de Nederlandse Leeuw (2007). Dit jaar won Mooi Weer Dde Leeuw de Gouden Televizierring en kreeg hij de Zilveren Televizier Ster voor beste mannelijke tv-persoonlijkheid.

Enkele fragmenten uit het werk van Paul de Leeuw.