Hoe ervaart een groep jonge militairen het om te worden uitgezonden naar Afghanistan? Dat is het thema van het nieuwe BNN-programma Patrick In Uruzgan. Patrick Lodiers sluit zich hiervoor aan bij een peloton dat op missie wordt gestuurd naar Uruzgan. Lodiers en de crew zijn geen onderdeel van het peloton, maar zullen wel alles meemaken wat de militairen ook meemaken.

Een rollercoaster van heftige emoties, zegt een woordvoerder. Bermbommen, een kapotte bushmaster en een helikopterpiloot die vertelt over het geven van luchtsteun en zelf niet eens weet hoeveel slachtoffers er zijn gevallen.

Lodiers: Het is een bizarre ervaring om de soldaten te volgen met de camera. Ik moest bijvoorbeeld net als de jongens uit het peloton een boekje invullen voor nabestaanden; wil je begraven of gecremeerd, welke muziek wil je dat er wordt gedraaid en heb je nog andere laatste wensen? En dan is het zover, de reis naar Uruzgan. De persoonlijke verhalen, het afscheid, de spanning. Het raakt me diep.

BNN laat met Patrick In Uruzgan zien wat de Nederlandse troepenmacht ter plaatse doet en wat de jonge militairen motiveert. In een periode van vijf maanden brengt Lodiers het peloton meerdere malen een bezoek, uiteenlopend van een paar dagen tot enkele weken. Hij registreert en portretteert, maar is zelf ook hoofdrolspeler.
Met een eigen dagboekcamera vertelt hij over zijn avonturen vóór, tijdens en na de missie. Om de filmische beelden en de spanning te ondersteunen is er speciale muziek gecomponeerd voor de serie door Fons Merkies. Hij maakte eerder de soundtrack voor onder andere Vuurzee, Spion Van Oranje, De Dominee, De Enclave en De Tweeling.

De voorbereiding op de missie in Uruzgan en het vertrek naar Kamp Holland zijn te zien in de eerste aflevering van Patrick In Uruzgan vanavond om 21.30 uur op Nederland 3. Lodiers maakt kennis met het peloton waarmee hij straks naar Uruzgan gaat. Er wordt een speciale oefening georganiseerd waarin het peloton leert hoe ze met de presentator en de cameraman moeten omgaan.

Lodiers is ook wel eens bang geweest. Maar dat gevoel overheerste nooit, zegt hij in de Volkskrant. In het begin kijk je bij elke stap die je zet naar je voeten, doodsbang dat er plotseling een bom ontplot. Maar op een gegeven moment moet je dat loslaten. Angst brengt je geen stap verder.
Bij zijn vertrek van Lodiers bang dat het niet zou klikken met het peleton. Maar niets bleek minder waar, ik ben met open armen ontvangen.