Visitatiecommissie: AVRO is niet altijd even herkenbaar
De bevindingen van de visitatiecommissie bij de individuele omroepen zijn overwegend positief. Alle grote omroepen doen het goed, zijn herkenbaar met een duidelijk profiel en halen de doelstellingen. Over BNN, EO en VPRO heeft de commissie vrijwel geen opmerkingen, bij de andere omroepen worden wel enkele kritische bevindingen geplaatst. Vooral de AVRO is weinig herkenbaar met weinig ’schermbepalende gezichten’.
De AVRO onderneemt onvoldoende om zich in de Nederlandse samenleving te verankeren. Het is voor de AVRO als omroep zonder ideologische of religieuze achtergrond lastiger om aansluiting te vinden bij het maatschappelijk middenveld. De inspanningen van de AVRO om nieuwe vormen van maatschappelijke verankering in kaart te brengen, zijn waardevol en wekken de verwachting van een mogelijk nieuw beleid om de AVRO in de Nederlandse samenleving te verankeren.
De AVRO doet inspanningen om de diversiteit van het personeelsbestand te vergroten, maar deze inspanningen leveren nog weinig resultaat op. In haar aanbod besteedde de omroep onvoldoende aandacht aan diversiteit. De omroep heeft dit ook zelf opgemerkt, en zal hier actie op ondernemen.
De AVRO hanteert goed herkenbare thema’s voor haar televisieaanbod. De vertaling van de vrij algemene en abstracte missie van de omroep naar de gekozen thema’s laat vragen open. De thema’s zijn nogal algemeen en zijn niet uniek voor de AVRO, zoals ook de vorige visitatiecommissie al constateerde. De keuze voor deze thema’s lijkt eerder voort te komen uit traditie, dan uit inhoudelijke overwegingen. Hierdoor is de AVRO niet altijd even herkenbaar en onderscheidend. Verder heeft de AVRO geen schermbepalende gezichten op televisie. De omroep mijdt overigens kwetsbare genres niet, en schenkt veel aandacht aan kunst en cultuur.
De KRO werkt weinig samen met andere omroepen. Afgezien van de ondersteunende diensten binnen het AKN-verband en de natuurlijke, levensbeschouwelijke partner onder de 39fomroepen, noemt de omroep weinig andere voorbeelden. Opvallend was juist dat de KRO zich terugtrok uit de actualiteitenrubriek Netwerk, die op dat tijdstip op Nederland 2 het gezicht van de publieke omroep bepaalt.
De NCRV verricht inspanningen om de diversiteit te vergroten. De omroep boekt nog te weinig vorderingen met deze inspanningen. Het is goed dat de omroep streefpercentages heeft geformuleerd vanaf 2007.
De NCRV legt onvoldoende uit hoe haar identiteit en missie terugkomen in haar radioaanbod. Vooral in vergelijking met televisie maakt de omroep minder duidelijk waarom ze sommige programma’s uitzendt. Hierbij past de kanttekening dat de omroepen op de radio minder ruimte hebben om zichzelf te profileren en dat het zenderprofiel en de zendercoördinator het beleid sterk bepalen.
De TROS spant zich te weinig expliciet in om diversiteit te bewerkstelligen. De argumenten van de omroep op dit terrein zijn steekhoudend, maar door haar grondhouding kan de TROS ook moeilijk sturen op diversiteit.
De TROS weet zorgzame opvoeders en zorgeloze spanningszoekers aan de publieke omroep te binden. De claim dat de TROS er voor de hele bevolking is, voert te ver. De TROS bereikt niet alle leeftijden en leefstijlgroepen in gelijke mate, en ze is door haar traditionele invulling van de Nederlandse identiteit voor burgers die meer transnationaal of multicultureel georiënteerd zijn, minder herkenbaar of aantrekkelijk.
De inspanningen van de VARA op het gebied van diversiteit zijn waardevol, maar ze leiden niet tot het beoogde resultaat. Nodig is een plan met concrete doelen voor de gewenste diversiteit in het personeel en de programmering, en de stappen die de VARA daartoe moet zetten.
De VARA is ondanks haar continue inspanningen op het terrein van talentontwikkeling, wel kwetsbaar in haar afhankelijkheid van een klein aantal populaire presentatoren.
De NPS is maatschappelijk verankerd door haar contacten met het culturele veld. Dit is ook zichtbaar in de programma’s. De NPS is tot voor kort echter minder actief geweest met betrekking tot verankering onder het brede publiek en zou ook daar in de toekomst meer werk van kunnen maken.
De NOS spant zich in om diversiteit te bewerkstelligen. Ondanks haar inspanningen slaagt de nos er onvoldoende in minderheden te bereiken. Maar juist de NOS, als de omroep met de belangrijke taak om onafhankelijk en betrouwbaar nieuws voor de gehele Nederlandse bevolking te bieden, moet meer resultaatgericht werken om minderheden en de groep ‘bezorgde burgers’ te bereiken.
woensdag 22 april 2009, 19:49 |
link
Is het misschien mogelijk om de criteria die de visitatiecommissie hanteert te publiceren, met daarbij graag een heldere uitleg. Wat wordt bijvoorbeeld bedoeld met diversiteit in programmering en wat met diversiteit in personeelsbestand? En moeten omroepen ’schermbepalende’ gezichten hebben. Staat dat trouwens al in de Van Dale ’schermbepalende’. Ik denk dat omroepen vooral unieke en aantrekkelijke programma’s moeten hebben, programma’s die laten zien waar een omroep voor staat. Als dat bijvoorbeeld documentaires zijn, dan is de inhoud bepalend en niet en of ander gezicht.
Als ik het bovenstaande artikel lees lijkt het er op dat het nogal belangrijk is dat je als omroep allochtonen bereikt. Doe je dat niet voldoende, dan maakt de commissie daar een opmerking over. Maar zijn allochtonen belangrijker dan bejaarden of kinderen? Ik dacht het toch niet!
@feder; ciao mr. wilders dat lijkt me een discussie die al tevaak is gevoerd.
@october; ben het helemaal met jou eens, de commissie grossiert in mistige bewoordingen, wat is de diversiteit de ze bedoelen? Krijgt de vpro geen kritiek omdat ze een gruwelijk saai vehikel als ‘de NON’ bij wijze van diversiteit maken?
Niet elke omroep hoeft allochtonen te kunnen bereiken. Dat is vooral de taak van de NPS. Het moet namelijk geen doel op zich zijn, om hiervoor dan maar allochtonen-TV te gaan maken!
Een commissie die zulk krom taalgebruik nodig heeft om het verhaal geloofwaardig te doen zijn, stelt dus niets voor.