Jan Slagter is directeur en voorzitter van de succesvolle omroep MAX. In een paar jaar tijd wist hij de omroep, tegen de stroom in, meer dan 200.000 leden te bezorgen. MAX krijgt hierdoor vanaf september 2010 een prominetere plek in het publieke bestel. De gevestigde omroepen zijn/waren niet altijd even blij met de seniorenomroep (zie eerder) en hun directeur. Die weigert zich aan te passen aan het ‘establishment’ van de gevestigde omroepen.

Ik zal me gedragen, ik houd me aan de regels, zei Slagter onlangs bij Novum. Maar hij wil zich niet op een bepaalde manier gaan gedragen alleen omdat dat zo hoort. Verder laat hij lange vergaderingen onderbreken voor een rookpauze. Na een uur moet ik even roken, of we nou klaar zijn of niet.

VARA-voorzitter Vera Keur zei in maart dat de seniorenomroep zich nu maar eens volwassen moet gaat gedragen. MAX positioneert zich dikwijls als underdog en dat is haar goed recht, maar tegelijkertijd wordt het nu tijd dat MAX zich als volwassen omroep gaat gedragen, zei Keur. Maar Slagter weigert zich aan te passen aan het ‘establishment’. Nou forget it! Dat zal ik nooit doen. Waarom moet ik daarbij horen? Omdat dat goed is? Nee, integendeel.

Ook neemt de MAX-directeur geen deel aan een voorbespreking van de vergadering van omroepdirecteuren. ‘s Morgens om 9.00 uur vindt hij te vroeg. Daar heb ik geen zin in, dan moet ik ongeveer al om zes uur van huis. En daarnaast denk ik: als je opener bent naar elkaar, dan is zo’n vooroverleg toch nergens voor nodig?

Jan Slagter vindt wel dat er nu te veel publieke omroepen zijn waarvan velen vervreemd zijn van hun missie. Al die omroepen hebben vier A4′tjes nodig om hun missie te omschrijven. Nou als je daar heel veel papier voor nodig hebt, is er volgens mij iets niet in orde.
Hij hoopt dat er uiteindelijk drie of vier grote omroepen overblijven, wat een stuk efficiënter en goedkoper zal zijn. Dan kunnen de KRO, NCRV en EO samen, MAX kan samen met de AVRO en de TROS, en de VARA, VPRO en BNN kunnen ook bij elkaar.