In het NCRV-kinderprogramma Z@pplive kan iedere week een dier uit een dierenopvang worden gewonnen. In het onderdeel Dier or no Dier moeten jonge kijkers raden achter welk luikje een huisdier zit. Degene die het goed raadt, krijgt het beest. De Partij voor de Dieren is daar echter niet blij mee.
De PvdD heeft zelfs Kamervragen over het kinderprogramma gesteld aan minister Gerda Verburg van Landbouw. Het zou volgens de wet verboden zijn om dieren als ‘prijs, beloning of gift uit te reiken’. Fractievoorzitter Marianne Thieme vindt dat er een verkeerd signaal uitgaat naar kinderen door de huisdieren te verloten. Ook vindt ze het onderdeel niet passen in de taakstelling van de publieke omroep.
Verder vindt de PvdD dat via het programma een impulsaanschaf van huisdieren onwenselijk wordt bevorderd. De omroep stuurt op deze manier een verkeerd signaal uit naar kinderen over het aanschaffen van een huisdier. Kinderen die een huisdier willen aanschaffen, moeten samen met hun opvoeders op een educatieve manier worden voorgelicht over wat het aanschaffen en onderhouden van een huisdier inhoudt, vindt de partij.
Marlou Wens, eindredacteur van Z@pplive reageert in HP/DeTijd: We zijn op het idee van Dier or no Dier gekomen door de overvolle asielen. Die hebben veel moeite met het herplaatsen van dieren en wij wilden ze graag een handje helpen. Ook is er voorafgaand aan de uitzending al gesproken met de ouders om te kijken of het dier goed terecht komt.
Verder zegt de eindredacteur dat er alleen knaagdieren worden weggegeven, zoals Russische dwerghamsters, cavia’s en konijnen.





anders worden ze toch afgemaakt in het asiel.. als de PvdD op dit soort marginaliteiten blijft aanslaan wordt het nooit meer dan de single-issue-partij die ze zegt te willen ontstijgen.
Ik geloof best in de goede bedoelingen van de NCRV. Toch geef ik de PvdD volkomen gelijk dat dit niet de manier is om het houden van huisdieren te stimuleren. Dieren zijn levende wezens met een eigen (intrinsieke) waarde en dienen niet als prijs of speelgoed te worden verhandeld of verloot. Daar gaat inderdaad een verkeerd signaal van uit. Het is weer zo’n signaal dat de mens, onbedoeld, meer uitgaat van de gedachte dat bescherming van dieren iets is dat een beschaafd mens doet. We zouden er van uit moeten gaan dat bescherming van dieren moet geschieden uit een oogpunt van recht, het recht van een dier om gevrijwaard te zijn van allerlei ongemakken die door menselijk toedoen of nalaten worden veroorzaakt. Niet de menselijke beschaving dient het uitgangspunt te zijn maar het besef dat het dier gewoon recht heeft goed te worden behandeld? En het erkennen en effectueren van dat recht is dan juist weer een teken van beschaving. Cirkel weer rond!